ไร้ที่พึ่ง...แต่ไม่ไร้ที่พัก (พิง) กับศูนย์คุ้มครองคนไร้ที่พึ่งจังหวัดอำนาจเจริญ

ลงพื้นที่ช่วยเหลือผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา Covid-19 และผู้ประสบปัญหาความเดือดร้อน

          นางสาวกษมน ลือนาม ผู้อำนวยการศูนย์คุ้มครองคนไร้ที่พึ่งจังหวัดอำนาจเจริญ นายพีระศักดิ์ วุฒเสลา นักพัฒนาชุมชนชำนาญการผู้นำชุมชน อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ลงพื้นที่เยี่ยมบ้าน หมู่ที่ 3 ชุมชนดอนหวายธรรมรักษ์ 2 และหมู่ที่ 2 ชุมชนบ้านผโนนจาน ตำบลบุ่ง เพื่อสอบข้อเท็จจริงให้ความช่วยเหลือผู้ที่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา Covid-19 และผู้ประสบปัญหาทางสังคม พร้อมให้กำลังใจ และมอบหน้ากากอนามัยผ้า จำนวน 18 ครอบครัว ดังนี้
          ครอบครัวที่ 1 หญิงชรา สถานภาพหม้าย มีความพิการซ้ำซ้อน ขาดคนดูแล รายได้ได้จากเบี้ยผู้สูงอายุ และเบี้ยพิการ ชุมชนมีมติให้อาสาสมัครในชุมชนดูแล โดยนำเงินที่ได้จากเบี้ยคนพิการและเบี้ยผู้สูงอายุ มาเป็นค่าใช้จ่ายในการดูแลค่าอาหาร ซึ่งไม่พอกับค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือน
          ครอบครัวที่ 2 หญิงวัยแรงงาน สถานภาพโสด ไม่มีที่ทำกิน เป็นเบาหวาน ความดัน มีอาชีพรับจ้างทั่วไป ต้องดูแลมารดาที่มีความพิการทางการได้ยินหรือสื่อความหมาย มีรายได้จากเบี้ยยังชีพเท่านั้น ทำให้รายได้ไม่พอกับค่าใช้จ่ายในครัวเรือน
          ครอบครัวที่ 3 หญิงชรา สถานภาพหม้าย สุขภาพร่างกายไม่แข็งแรง ไม่มีที่ทำกิน เดิมอยู่เพียงลำพัง ปัจจุบันบุตรชาย ถูกนายจ้างพักงานจากสถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา Covid-19 จึงเดินทางกลับมาอยู่บ้าน ขาดรายได้ ทำให้มีค่ารายจ่ายในครอบครัวเพิ่มขึ้น
          ครอบครัวที่ 4 หญิงวัยแรงงาน สถานภาพสมรส ไม่มีที่ทำกิน มีอาชีพรับจ้าง และต้องดูแลสามีที่ป่วยเป็นโรคไต ต้องทำการฟอกไต วันละ 4 ครั้ง ไม่สามารถทำงานหนักได้ ทำให้รายได้ไม่พอกับค่าใช้จ่ายในครัวเรือน
          ครอบครัวที่ 5 หญิงชรา สถานภาพหม้าย ไม่มีที่ทำกิน ต้องดูแลบุตรและหลานเพียงลำพัง มีรายได้จากเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ เดิมน้องชายส่งเงินมาให้เป็นค่าใช้จ่ายในครอบครัว แต่เนื่องจากสถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา Covid-19 นายจ้างเลิกจ้างงาน ทำให้รายได้ไม่พอกับรายจ่ายในครอบครัว
          ครอบครับที่ 6 หญิงวัยแรงงาน สถานภาพสมรส ไม่มีที่ทำกิน มีอาชีพรับจ้างทั้งครอบครัว เนื่องจากผลกระทบจากสถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา Covid-19 ทำให้นายจ้างเลิกจ้างงาน ทำให้ครอบครัวไม่มีรายได้ที่จะมาใช้จ่ายในครอบครัว
          ครอบครัวที่ 7 หญิงวัยแรงงาน สถานภาพหม้าย ไม่มีที่ทำกิน มีภาระหนี้สิน เนื่องจากสมัยที่สามีมีชีวิตอยู่นำที่ดินปลูกบ้านไปจำนองกับนายทุน ทำให้ต้องมาเช่าบ้านเพื่อค้าขาย และต้องดูแลหลานที่ บิดา-มารดาแยกทางกัน ทำให้รายได้ไม่พอกับค่าใช้จ่ายในครอบครัว
          ครอบครัวที่ 8 หญิงชรา สถานภาพหม้าย สายตาเลือนลาง และเป็นโรคกระดูกผุ ต้องพบแพทย์เป็นประจำ หลานสาวมาดูแลเป็นครั้งคราว มีรายได้จากเบี้ยผู้สูงอายุเท่านั้น ทำให้รายได้ไม่พอกับค่าใช้จ่าย
          ครอบครัวที่ 9 ชายวัยแรงงาน สถานภาพโสด ไม่มีที่ทำกิน ป่วยเป็นโรคตับ นิ่วในถุงน้ำดี ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ ต้องพบแพทย์เป็นประจำ อยู่เพียงลำพัง มีหลานสาวมาดูแลเป็นครั้งคราว มีรายได้จากเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุเท่านั้น ทำให้ไม่พอกับค่าใช่จ่าย และอยู่ในภาวะยากลำบาก
          ครอบครัวที่ 10 หญิงวัยแรงงาน สถานภาพแยกกันอยู่ ไม่มีที่ทำกิน ต้องหารับจ้างล้างจานเลี้ยงตัวเอง แต่เนื่องจากผลกระทบจากสถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา Covid-19 ร้านอาหารปิดตามนโยบาย ทำให้นายจ้างไม่จ้างงาน รายได้ไม่พอกับการครองชีพ
          ครอบครัวที่ 11 หญิงวัยแรงงาน สถานภาพหม้าย ไม่มีที่ทำกิน มีภาระหนี้สิน ต้องหาเลี้ยงครอบครัวเพียงลำพัง มีอาชีพค้าขาย ซึ่งรายได้ไม่แน่นอน บุตรกำลังศึกษา ทำให้รายได้ไม่พอกับรายจ่ายในครอบครัว
          ครอบครัวที่ 12 หญิงวัยแรงงาน สถานภาพหม้าย ไม่มีที่ทำกิน มีภาระหนี้สินมาก ต้องหาเลี้ยงครอบครัวเพียงลำพัง มีอาชีพรับจ้างทั่วไป แต่เนื่องด้วยผลกระทบจากสถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา Covid-19 ทำให้นายจ้างไม่จ้างงาน รายได้จึงไม่พอกับค่าใช้จ่ายในครอบครัว
          ครอบครัวที่ 13 หญิงชรา สถานภาพหม้าย ไม่มีที่ทำกิน ไม่มีอาชีพเนื่องจากร่างกายไม่แข็งแรง ต้องดูแลบุตรที่พิการทางการเคลื่อนไหวหรือทางร่างกายด้วยความลำบาก มีรายได้จากเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุและเบี้ยผู้พิการของบุตรเท่านั้น ซึ่งไม่พอกับค่าใช้จ่ายในครัวเรือน
          ครอบครัวที่ 14 หญิงวัยแรงงาน สถานภาพโสด ไม่มีที่ทำกิน มีอาชีพรับจ้างทั่วไป ต้องดูแลยายที่ชราภาพมากไม่สามารถช่วยตนเองได้ เนื่องจากผลกระทบจากสถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา Covid-19 ทำให้นายจ้างไม่จ้างงาน รายได้ไม่พอกับค่าใช้จ่ายในครัวเรือน
          ครอบครัวที่ 15 หญิงวัยแรงงาน สถานภาพหย่าร้าง มีบุตร 2 คน กำลังศึกษา ไม่มีที่ทำกิน อาชีพรับจ้างหาเลี้ยงครอบครัวเพียงลำพัง และต้องดูแลมารดาที่ชรา สุขภาพร่างกายมารดาไม่แข็งแรง ทำให้รายได้ไม่พอกับค่าใช้จ่ายในครอบครัว
          ครอบครัวที่ 16 ชายวัยแรงงาน สถานภาพโสด มีความพิการทางการเคลื่อนไหว ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ อยู่กับมารดาที่ชรามากมีรายได้จากเบี้ยผู้สูงอายุและเบี้ยผู้พิการเท่านั้น ขาดคนดูแลอยู่ในภาวะยากลำบาก
          ครอบครัวที่ 17 หญิงชรา สถานภาพหม้าย อยู่เพียงลำพัง สุขภาพร่างกายไม่แข็งแรง ขาดคนดูแล อยู่ในภาวะยากลำบาก มีรายได้จากเบี้ยยังชีพเท่านั้น
          ครอบครัวที่ 18 ชายชรา สถานภาพหม้าย อยู่เพียงลำพัง สุขภาพร่างกายไม่แข็งแรง เป็นความดัน มีอาการเวียนศรีษะเป็นประจำ ขาดคนดูแล อยู่ในภาวะอยากลำบาก
          ทั้งนี้ศูนย์คุ้มครองคนไร้ที่พึ่งจังหวัดอำนาจเจริญจะร่วมมือกับทุกภาคส่วนในการช่วยเหลือตามระเบียบ ต่อไป

          หากประชาชนประสบปัญหาทางสังคม หรือพบเห็นคนไร้บ้านและผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะ สามารถแจ้ง สายด่วน พม. 1300 ตลอด 24 ชั่วโมง "เราจะผ่านวิกฤตนี้ไปด้วยกัน"

สามารถติดตามข้อมูลข่าวสาร กิจกรรมดี ๆ รวมถึงความเคลื่อนไหวในการดำเนินงานของกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ (พส.) ได้ที่
Blogger : https://dsdwpr.blogspot.com
Website : http://www.dsdw2016.dsdw.go.th
Facebook : https://www.facebook.com/dsdwpr/?ref=bookmarks

ความคิดเห็น